Co jest lepsze – internet radiowy czy kablowy? Pytanie to pojawia się w branży telekomunikacyjnej od samego początku jej istnienia. Niektórzy próbują przekonywać, że internet radiowy (teraz na topie jest LTE) może być substytutem internetu kablowego. Moim zdaniem natomiast są to rozwiązania uzupełniające się, z tym, że internetem radiowym (który mamy przy sobie, gdy się przemieszczamy/podróżujemy) uzupełniamy usługi dostępu do internetu po kablu w naszych mieszkaniach, gdzie potrzebujemy szybkich i nielimitowanych łączy.

Dlaczego LTE - ani inna technologia radiowa - nie zastąpi kabla? Policzmy - LTE to około 300 Mb/s na stację bazową (z MIMO, kanał 20 MHz) a zasięg wynika z zakresu częstotliwości i może się wahać od 1 do 5 km. Ile jednak dostanie klient? Zasilając stację LTE transmisją światłowodową 1 Gb/s (zakładając, że jest to możliwe technicznie), to bez współdzielenia pasma dostęp z prawdziwą prędkością 100 Mb/s mogłoby dostać… 3 (słownie: trzech) klientów a 50 Mb/s mogłoby mieć zaledwie 6 (słownie: sześciu) użytkowników. Nie byłoby to jednak efektywne, dlatego pojawia się współdzielenie (overbooking) tak charakterystyczne dla komórkowych systemów radiowych. Przyjmując overbooking np. 1:10 to teoretyczne 100 Mb/s byłoby dostępne dla 30 użytkowników, 50 Mb/s dla 60 użytkowników. Gdyby jednak wszyscy na raz zaczęli korzystać z internetu (co faktycznie dzieje się w godzinach szczytu ruchu) – każdy z nich miałby już tylko 10 Mb/s czyli i tak całkiem nieźle, ale czy stacje buduje się dla 30 czy 60 klientów stosując kryterium współdzielenia 1:10?

A co mamy po kablu? Taki np. węzeł VDSL2 zasilamy również łączem 1 Gb/s. Możliwości VDSL2 są takie, że dla długości kabla około 1 km mamy minimum 20-30 Mbps, a na krótszych odległościach 50 Mb/s i więcej. W jeden węzeł VDSL2 tylko w jednej szafie możemy umieścić 8 lub 16 kart po 64 porty, czyli możemy podłączyć 512 lub 1024 klientów (szaf może być jednak więcej niż jedna). Zasilając kartę łączem 1 Gb/s, dostęp 50 Mb/s w NGA (bez overbookingu) może dostać 20 klientów (przypomnę: w LTE – tylko 6). W Netii nie stosujemy wymuszonego overbookingu na łączach dostępowych – po prostu nie musimy tego robić tak jak czynią to operatorzy komórkowi. Do węzła NGA VDSL2 ciągniemy wiele włókien światłowodowych, dlatego w razie wzrostu zapotrzebowania do karty VDSL2 dołączamy kolejne linki 1 Gb/s, a przyszłościowo relatywnie łatwo możemy przeskoczyć na łącza 10 Gb/s (bez wymiany światłowodów). Gdy karta się zapełnia klientami dodajemy kolejne tak by każdy klient miał tyle na ile pozwala mu kabel. Wspomnę na koniec, że jeszcze łatwiej rozbudować nam sieci ethernetowe NGA (FTTB) gdzie każdy klient dostaje łącze 100 Mb/s NGA – i nie musi go dzielić z nikim innym.

Czy łatwo da się rozbudować LTE? Można dostawić kolejną stację, można przejść na LTE Advance (na dziś we wcześniej fazie rozwoju), ale rozwiązania xDSL też jeszcze nie powiedziały ostatniego słowa (vectoring, itp.). Jak twierdzi prezes jednego z operatorów komórkowych:„niezależnie od zastosowanej technologii za 3 lata lub wcześniej operatorom komórkowym zatkają się rury z dostępem. Wynika to z tego, że ruch transmisji danych rośnie co roku o kilkaset procent”.
Pamiętam jak kilka lat temu mówiło się, że UMTS zastąpi łącza ADSL. Tak by się mogło stać gdyby rozwój technologii kablowych stanął wówczas w miejscu, co oczywiście nie nastąpiło

Na dziś w zasięgu NGA Netii jest już ponad 300 tysięcy lokali a w trakcie modernizacji kolejne 200 tysięcy!  A każdy klient będący w zasięgu NGA potencjalnie może mieć niewspółdzielone łącze minimum 25 Mb/s a w większości przypadków znacznie więcej.